Tradukitaj Poemoj

 
POR AMIKOJ MIA UNVERSO   PARA AMIGOS MI UNIVERSO

La vojo trairas ĉiutage
Face de l’ pordo de mia domo.
Ĝi portas l’esperon tie kie
Verekestas mateniĝ’ de l’ koro.

Rulas klopodoj, incitoj vanaj,
Ĝi altiras pet-kaj kridan aron,
Pace mi suĉas sunon kaj venton
Kaj trinkas l’akvon de la montaro.

Sekvu, vojo, vian strangan rumbon,
Nepaca viv’ al mi ne altiras,
Mi vojaĝas en flugantaj milvoj
Kaj regas la nubojn montinklinaj.

Tremas mi birdflugilmalproksime
Dum min la tago en flugo lulas,
Malproksimo igas min malgranda,
Sed mi lontane, universulas .

 
El camino pasa todos los días
Frente a la puerta de mi morada.
Lleva las esperanzas al dónde,
Tras las realidades del alba.

Ruedan afanes, premuras vanas,
Arrastra con él, gritos, demandas.
Serena, comulgo el sol y el viento
Bebiendo el agua de la montaña.

Sigue camino tu rumbo extraño,
No me tienta la vida agitada,
Yo viajo en suspendidos vilanos
Y domo nubes en suspendidas quebradas.

Tiemblo con alas de ave lejana
Mientras me acuna el día en su vuelo,
En la distancia te haces pequeño,
Yo, en la distancia, soy universo.

El la hispana tradukis: Luis Pelayo Fernández  Aŭtoro: Carmen Iris de León

© Ekde 2002
Web Analytics